கரிகாலச் சோழரின் முன்னோர் செய்த தொழில் – Heritager.in

கடற்காற்றை பயன்படுத்தி ஆப்ரிக்காவுக்கும், இந்திய நிலப்பரப்புக்கும் இடையான பகுதிகளுக்கு பாய்மர நாவாய் செலுத்தியது இந்திய நிலப்பரப்பை சேர்ந்த கடல் வணிகர்கள் என்பது, கிரேக்க ரோமானிய வரலாற்று கூறும் தகவலாகும். ரோமானியருக்கும் காற்றை பயன்படுத்தி தென்னிந்தியாவிற்கு வழிகாட்டியவன் ஒரு இந்திய கடலோடி என்பது ரோமானிய தொல்பழங்கால வரலாறு. அதனால் தான் ரோமாபுரியுடனான வணிகத்தில் சங்க காலத் தமிழகம் சிறந்து விளங்கியது.

Click to Order: https://bit.ly/3FeaeGv

“திரைக்கடலோடி திரவியம் தேடு” என்ற சொற்றடருக்கு ஏற்ப,

பண்டைய தமிழரிடைய முந்நீர் வழக்கம் எனும் கடலோடி வணிகம் செய்யும் வழக்கம் இருந்துள்ளது. முந்நீர் என்பதை, மூன்று கடல் என்றும், மழை நீர், ஆற்று நீர், ஊற்றுநீர் சேர்ந்து உருவாகும் கடல் நீர் என்று கூறும் வழக்கம் உள்ளது.

இந்த, முந்நீரில் செல்லத் திமிலும், நாவாய்க் கப்பல்களும், கலன்-கப்பல்களும், பயன்படுத்தப்பட்டன. இதனை,

கரை பொரு முந்நீர்த் திமில் – புறநானூறு 303

முந்நீர் வழங்கும் நாவாய் புறநானூறு 13

நீள் இரு முந்நீர் வளி கலன் வௌவலின் கலித்தொகை 5

போன்ற பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

இந்த கடல் வணிகம் செய்யும் வழக்கம், ஆண்களுக்கு மட்டுமே உண்டு என்றும், பெண்களை வணிகத்திற்கு கூட அழைத்துச் செல்லவில்லை என்றும் என்பதை,

“முந்நீர் வழக்கம் மகடூவோடு இல்லை” என தொல்காப்பியம் கூறுகிறது.

மேலும், இந்த நாவாய்கள் காற்றின் துணைக்கொண்டு கப்பல்கள் செலுத்தப்பட்டன என்பதை,

‘என் காதலர் விலங்கு இரு முந்நீர்க் காலில் செல்லார். எங்கே போனார்?’ என குறுந்தொகை 130 கூறுகிறது. கால் என்பது காற்றைக் குறிக்கும்.

இவ்வாறு காற்றின் துணைக்கொண்டு செல்லும் நாவாய்களை செலுத்தியவர்கள், கடலோடிகளான கடல் வணிகர்களாவர்.

மேலும், சேர, சோழ, பாண்டியர்கள் ஏணி போல கடல்வணிகத்தைப் பயன்படுத்தி, தங்கள பொருளாதாரத்தை வேகமாக பெருக்கினர் என்பது சங்க இலக்கியங்களும், தொல்லியல் ஆய்வுகளும் சான்றுபகருகின்றன.

இதனை,

முந்நீர் ஏணி விறல் கெழு மூவர் புறநானூறு 137

நளி இரு முந்நீர் ஏணியாக புறநானூறு 35

எனக் கூறுகின்றன.

கரிகால் வளவன், வெண்ணி என்ற ஊரில் நடைபெற்ற போரில் சேரமான் பெருஞ்சேரலாதனையும், பாண்டிய மன்னன் ஒருவனையும், வேளிர்குலத்தைச் சார்ந்த பதினொரு சிற்றரசர்களையும் வென்றான். அப்போரில் சேரமான் பெருஞ்சேரலாதனின் மார்பில் பாய்ந்த வேல் அவன் மார்பைத் துளைத்து முதுகையும் புண்ணாக்கியது. தன் முதுகில் புண்பட்டதால் அவன் நாணமுற்று வடக்கிருந்து உயிர் துறந்தான். அப்போது, சேரனைப் போற்றி, சோழனை வீரத்தை குறைகூறி வரும் பாடலில்,

“……..
நளியிரு முந்நீர் நாவாய் ஓட்டி
வளிதொழில் ஆண்ட உரவோன் மருக!” புறம் 66

திணை: வாகை துறை: அரசவாகை. சோழன் கரிகாற்
பெருவளத்தானை வெண்ணிக் குயத்தியார் பாடியது.

  1. நளி = செறிதல், குளிர்ச்சி; இரு = பெரிய; முந்நீர் = கடல்; நாவாய் = கப்பல். 2. வளி = காற்று; உரவோன் = வலியவன்; மருகன் = வழித்தோன்றல்.

பொருள், “கடலின் குளிர்ந்த வளி காற்றின் இயல்பை அறிந்து, நீர் நிறைந்த பெரிய கடலில், முந்நீர் வழக்கம் எனும் வணிகத்திற்காக மரக்கலத்தை ஓட்டிய வலியவர்களின் வழித்தோன்றலே!”

கரிகாலச் சோழரின் முன்னோரும் இவ்வாறு காற்றின் துணைக்கொண்டு கடலில் நாவாய் செலுத்தி முந்நீர் வழக்கம் எனும் வணிக தொழில் செய்த கடலோடிகளின் மரபில் வந்தவன் என்பதை கூறுகிறது.

இதுவே, பிற்காலத்திலும் சோழர்கள் கடல் படையில் சிறந்து விளங்கியும், ஐநூற்றுவ வளஞ்சியர்கள் எனும் வணிகக் குழுவின் துணைக்கொண்டும் தெற்கு மற்றும் கிழக்காசியா முழுவதும் கடல் வாணிபத்தை கையாண்டும், சீனம் வரை தமிழையும் தமிழர் வாணிபத்தையும் பெருக்கினர். கடல்கடந்து சென்று பல தீவுகளையும், நாடுகளையும் கைப்பற்றும் அளவுக்கும் கடற்படையில் சிறந்து விளங்கினர்.

சோழர்களும் பல்லவர்களும், கடல்சாற் குடிகளும் (நாகர்) சேர்ந்த குடிகளை கடற்பயணம் செய்து வணிகம் செய்து திரைமீளும் மேற்கொள்ளும் திரையரோடும் தொடர்புப்படுத்தும் இலக்கியங்களில் பல இடங்களை காணமுடிகிறது. கோரமண்டல் கடற்கரை என்ற சோழ மண்டல கடற்கரையும் அதற்கு சான்றாக உள்ளது. தமிழக கடலோடும், கப்பல் கட்டும் தொழில் சிறந்து விளங்கி கரையர் குல கடல் வீரர்கள் இதில் முக்கிய பங்காற்றினர்.

இலங்கை அனுராதாபுரத்தில் கிடைத்த தமேத நாவிகா கரவா (Dameda navika Karava) என்ற தமிழ் கரையர் குல தமிழ் கடல்வழி வணிகரின் கி.மு முதல் நூற்றாண்டு கல்வெட்டு கூறுகிறது. சிலப்பதிகாரத்தில் கண்ணகியின் தந்தை மாநாய்க்கன் என சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது. நாய்கன் என்னும் சொல் நீர்வழி தொழிலாளியைக் குறிக்கும். இவன் காவிரியாற்றைக் கடக்க நாவாய் ஓட்டி உதவிய வணிகன்.  சிலப்பதிகாரக் கண்ணகியின் தந்தை ‘மாநாய்கன்’ எனப் போற்றப்பட்டான். நாய்கன் எனப்பட்ட வணிகர்களின் தலைவனை ‘மாநாய்கன்’ என்றனர். மாநாவிகன் என்பதன் திரிபே மாநாய்க்கன் ஆகும்.

கரையர்கள், நடுக்கடலில் கலம் செலுத்தாமல், பண்டைய கடல்வணிக முறையான கரைகளை ஒட்டியே கலம் செலுத்தி பயணம் செய்து துறைமுகங்களை அடைந்து வணிகம் செய்தனர். இதனால் இவர்கள் கரையர் எனப்பட்டனர். சோழ, நாயக்க, கண்டி அரசுகளில் முக்கிய படைவீரர்களாக கரையர்கள் இருந்துள்ளனர். சங்க இலக்கியங்கள் கரையர் என்ற பெயரை குறிப்பிட்டாலும், பிற்கால இலக்கியங்கள் இவர்களைப் பற்றி விரிவாகக் கூறுகின்றன. இலங்கையில் பத்தினி என்ற கண்ணகி வழிபாட்டை கொண்டவர்கள் இந்த கரையர்கள் ஆகும். கண்டி ராஜ்ஜியத்தில் கண்ணகிக்கு கோவில் எழுப்பி இன்றும், கண்ணகி தொடர்பான விழாக்களை நடத்துபவர்கள் கரையர்கள் ஆகும்.

சங்க காலத்திற்கு முன்பிருந்தே, சேரர்கள் அரேபியக் கடற்கரைப் பகுதியில் கடற் வாணிபத்தில் மிகவும் ஆதிக்கம் செய்தர். சேரர்களின், இந்த கடல்வாணிபத்தை முறியடித்தது சோழர்கள் என்பதை, காந்தளூர்ச் சாலைக் கலமறுத்து கல்வெட்டு சொற்றொடர் கூறுகிறது என்பது சில அறிஞர்களின் வாதம்.

கரிகாலச் சோழர், முந்நீர் வழக்கம் கொண்ட வணிகத்திற்காக கடலோடும் மரபில் மரபில் வந்தவன் என்பதை சங்க இலக்கியம் சான்று பகருகின்றது.